Recenzje

Temperament, przejrzystość i homogeniczne zgranie to szczęśliwe połączenie, z bardzo ciemnymi momentami w adagio i sypiącymi się iskrami w finale molto allegro. [o Symfonii „Jowiszowej” W.A. Mozarta]Kölnische Rundschau – Philharmonie Köln – styczeń 2006
Polska Filharmonia Kameralna wypełniła cudowną akustykę tego kościoła interpretacją pełną eksplodującej witalności. Muzycy stanęli jakby do bitwy, miało się wrażenie, że ich smyczki zostały oszlifowane niebiańską osełką, która nadała im ostrość błyskawicy.Die Welt, 3 VI 2002
Fantastyczna zespołowa dyscyplina, kultura gry na najwyższym poziomie, radość muzykowania, wyczucie każdego szczegółu, elegancja, polot, zmysłowy duch i różnorodność barw to rzucające się w oczy cechy fascynujące od pierwszego do ostatniego tonu.Die Rhein – Pfalz, 23 III 2001
Piąta symfonia Schuberta pod dyrekcją Wojciecha Rajskiego przerodziła się w muzykę kameralną najwyższej jakości. Z niesłychaną lekkością – która jest jedną z charakterystycznych cech Polskiej Filharmonii Kameralnej – Wojciech Rajski prowadził spójna ewolucję wszystkich czterech części. Gdzieniegdzie odbierał muzyce impet przy pomocy rubat, jakby obawiał się, że bogowie będą zazdrościć Polskiej Filharmonii Kameralnej jej elegancji.Stuttgartem Zeitung, 2000
To pulsująca elegancja w dyrygowaniu Wojciecha Rajskiego wyzwala rozmach w zespole reagującym z perfekcyjną dokładnością.Reutlinger Nachrichter, 12 III 1998